Alle zoete herinneringen aan ‘Mijn eerste poëzie’ ten spijt, is dit eilaas geen mooi plaatjes- en verzenboek: wat mijn ex-lieven uit mijn kleutertijd aan hartverscheurends erin neerpenden en tekenden, gaat u namelijk geen rode biet aan, lieve lezer. Wat u er wel in kan terugvinden, is een pleïade van mijn licht neurotische edoch schadeloze passies, zijnde:

  • feliene frivoliteiten (ik heb er 2 die thuis fameus het zwijn uithangen, althans dat vinden zij toch)
  • onnozeliteiten (humor, vooral van Britse makelij)
  • un poco di Star Trek-O (een mens moet blijven dromen)
  • kleine en grote ergernissen, ook wel ‘de seskens krijgen’  (over de as van de aarde, en sommige 2-potige aardwormen)
  • dingen waarvan ik lichte mist in mijn ogen krijg (neen, het woord ‘wenen’ staat niet in mijn woordenboek, gij halfbakken ei)
  • keukenoorlogen- en slagvelden (meestal het gevolg van verhitte experimenten rond recepturen)
  • een streepje muziek (zo spijtig dat ze bij Apple nog  geen in de hersenen inplugbare iPod hebben uitgevonden (tot dusver ‘Think Different’).

En de lijst gaat verder en verder. Ik zal maar al stoppen, want als ik eenmaal op dreef ben, houdt niets me tegen, zo schijnt.

Dus welkom, welkom. Komt binnen! Maar vergeet niet uw voeten te vegen.

Advertenties