Altijd geweten dat die Bart een straffe gast is: al een oordeel vellen vooraleer de details toegelicht zijn door de onderhandelaars op een persconferentie. Bovendien zat zijn partij niet aan de onderhandelingstafel, wegens er van weg te lopen, een tijdje geleden. Ben ik zelf dan zo blij met het resultaat? Neen, begot. Zal het volstaan? Nog veel minder. Maar het is tenminste een begin. En dat, beste Bart, is nog altijd beter, dan de verrottingstrategie, waarmee u het door u zo gehate land al fluitend gedurende een jaar lamgelegd hebt. Misschien moeten we daar ook maar ‘ns een cijfer op kleven, aangezien u het woord ‘rot’ toch zo makkelijk in het zure mondje neemt? Een mondje trouwens dat een fraai woordje Latijn spreekt, waarvoor Kudos.

Beste Bart, ik bewonder U zeer als orator en debater, maar helaas excelleert u nog meer in de kunst van demagogie. Wat zegt u: U had het – als ware het Madame Soleil – al in juli voorspeld wat een sociaal-economische ramp het met het plan Di Rupo zou worden? En zeker niet van die aard om de financiële markten gerust te stellen?

En hoe denkt U dat de financiële markten zouden reageren met de NVA als paard van Troje in de federale regering?  Wie weet vond u het nog niet dramatisch genoeg en stelde u – in een zeldzame altruïstische federale reflex – enkele dagen geleden op dramatische toon voor een noodregering te vormen zonder die Vileine Socialisten, bron van alle status quo en de facto verarming van dit tweestatenland. Toegegeven, sommige zaken, niet de minste, worden sneller verwezenlijkt en hervormd in het Noorden dan in het Zuiden, maar kan men niet hetzelfde zeggen van Europa, een zaak die uw partij toch een warm hart toedraagt? Waarin zit precies het verschil?

Ach, het is herfst, de bladeren vallen, het wordt snel donker buiten en we hebben toch niets beter te doen dan ons stilaan warm te lopen voor de gemeenteraadsverkiezingen, nietwaar, Mon cher Bart?

Quod erat demonstrandum:

http://www.deredactie.be/cm/vrtnieuws/politiek/111127_DeWever_begroot

Reactie van Di Rupo: ” “Ik heb respect voor alle democraten, en in het bijzonder voor meneer De Wever. Maar ik ben niet verbaasd dat een oppositiepartij oppositie voert”. Voilà, een droge en zeer fijnzinnige reactie van iemand die van ver van eigen partijbelangen is moeten komen om dit akkoord uiteindelijk te bereiken. Ik denk niet dat de NVA tijdens haar deelname aan de onderhandelingen dezelfde afstand heeft afgelegd.

Ja, lieve mensen, soms ga ik een beetje over de rooie, en neen, ik ben geen socialist noch liberaal, ik ben een beetje van beiden, met een streepje groen. Men zegge het voort.

Advertenties