Heerlijk toch; die vrijdagavonden in de herfst- en wintertijd: onderuitzakken onder een dekentje in een luie zetel, weggemoffeld onder 2 ronkende katten en geflankeerd door het ventje, met een lekker gekoeld droog wit wijntje, terwijl Inspector Barnaby zijn ding doet in Midsommer Murders, een dorp dat ondertussen – statistisch gezien – al lang moest uitgestorven zijn: elke aflevering vallen er wel minstens 3 doden en dat is dan nog een rustige aflevering. Mijn favoriete personages zijn Misses Barnaby en DS Jones. Barnaby zelf is natuurlijk hors catégorie, maar blinkt niet bepaald uit in zijn appreciatie van vrouwliefs kookkunsten en ook sport is iets waar ie liever in een boogje omheen loopt. Familiale verplichtingen (het huwelijk van zijn dochter!) zijn absoluut geen beletsel om koppig achter een moordenaar aan te gaan, terwijl Misses Barnaby soms, zonder al te veel misbaar, zelf het murder mysterie oplost, louter met haar vrouwelijke intuïtie, zodat Barnaby soms een beetje groen staat te grijnzen op het eind van een aflevering, dit tot groot ingehouden jolijt van DS Jones, de man die werkelijk alles moet doen voor Barnaby; het vuile werk het eerst.

Advertenties