2 weken later

Hoewel ik me niet echt geroepen voel veel over politiek te bloggen wegens al snel sukkelend in een verraderlijk moeras van welles-nietes drijfzand, moet ik 2 weken na de gemeenteraadsverkiezingen toch iets kwijt: de ongelooflijk ongelukkige media-merchandising van NVA. Wie haalt het nu in zijn hoofd, terwijl die arme Patrick Janssen, half beschonken een verkiezingsnederlaagtraantje plengt in het glas van Gene Bervoets, om de Lange Marsch van de Zuiderkroon naar het Stadhuis in te zetten? Om vervolgens vanop het balkon van het Schoon Verdiep, met de allure van een Vlaamsche Caesar, alle Vlaamse Baniers te groeten. La Homans kon amper nog lucht happen na het fikse marstempo; ze had duidelijk niet de marathon conditie van Protein Bart. Ofwel fluisterde ze hem in ‘Memento Mori‘. Bart had er geen oren naar; die zaten vol laurierkrans.

2 weken later vindt Bart De Wever een varkenskop op zijn voetpad (zeg niet ‘trottoir’); ik ga er vanuit dat Tobback Den Oude Knorpot dit ding niet zelf daar gedeponeerd heeft. Wie weet is het wel een totaal uit de hand gelopen spin story die in feite niet meer om het lijf heeft dan de toevallige vondst van een wansmakelijke Halloween prank;-)

En wat is dat toch met Terzake: sinds die extreme make-over van het decor is het niet meer goed gekomen: gasten zitten half verborgen achter glas, pilonen of ander schabouwelijk decorstuk; de tunes trekken op niets en debatten zijn geen dialogen of gesprekken meer, maar puur schreeuwtirades en gescheld. Geen wonder dat ik een nieuwe haven gevonden heb in De Kruitfabriek, waar een deftig diepgaand gesprek over politieke en economische thema’s wel rustig kan plaatsvinden met een anchor (hoedje af voor Tom Lenaerts) die de juiste vragen stelt.

Bekje af

Amaaikens; vandaag kookmarathon ingezet; achtereenvolgens:

Een vegetarische schotel:  Pompoen curry met kekererwten:

http://www.bbcgoodfood.com/recipes/7732/pumpkin-curry-with-chickpeas

Daarna; een Chinese vleesstoofschotel:

http://www.bbcgoodfood.com/recipes/9646/chinesestyle-braised-beef-onepot

Da’s toch goed voor 4 uurtjes koken en evenzovele maaltijden (afwassen en afruimen inbegrepen). En dan tel ik nog niet de tijd dat ik een oogje in het zeil houd op de spannende avonturen van onze jongste viervoeter, Neelix in de tuin, die blijkbaar een dure katereed gezworen heeft om zich niet meer de oren te laten uitwassen door geëmancipeerde kattinnen en rekelse jonge katertjes. De strijd om de tuinbank is alvast in zijn voordeel beslecht. Hij was zo fier dat hij stommelings vergat zijn middagsiësta te houden; heel de dag heeft hij in de tuin gepatrouilleerd, gesnuffeld en afgebakend. De buurtkater was not amused en zette een keel op van hier tot ginder. Neelix was niet onder de indruk. Ja, ze worden groot, Monneer (terwijl ik een moederlijk traantje wegpink).

Nu nog afwachten wat Taxi daarvan zal vinden: ze vond het wel super om Da Joenk Neelix heldhaftig te ontzetten als ie belaagd werd; het gaf haar zo’n air en maturiteit waarvan ze pardoes naast haar stilleto’s ging lopen. Girl Power in fur!

Om u maar te zeggen dat een opvallend rustig weekend bij ons altijd wel iets verrassends te bieden heeft.

Niet erg katholiek

Recent nog een pareltje van het Britse comedy Hat Trick huis ontdekt: Father Ted. Ik weet het: ik loop schandalig achter op sommige zaken.

Beeld u een afgezonderd, klein Iers eilandje in: Craggy Island, een soort van verbanningsoord voor katholieke priesters, die iets op hun kerfstok hebben: verduistering van geld (Father Ted) , complete idiotie met ernstige gevolgen (Father Dougal McGuire), alcoholisme en vrouwenloperij (Father Jack Hackett), en een zeer geschifte huishoudster (Mrs. Doyle) met een doorgedreven ‘Kopje Thee?’ compulsive disorder.

De humor is verdacht Belgisch; surrealistisch, persiflerend, soms ronduit absurd. Mijn favoriet is Jack Hackett, een man van weinig woorden, zijnde: ‘Feck off’, Drink!, Women! Laat u niet afleiden door de wat brave bovenlaag; er zit aardig wat bijtende humor in:

 

Drum roll!

Blijkbaar heb je, buiten een fiks uit de kluiten gewassen drumstel geprangd in een klein kelderhoekje en een goed stel armspieren, niet bijster veel nodig om het kot op z’n kop te zetten:

 

zo aandoenlijk, die toewijding.

Hieronder het origineel:

 

Hoog tijd trouwens dat ik Peter Gabriel’s muziek ‘ns ga opfrissen in mijn collectie wegens zo’n kwart eeuw niet meer naar geluisterd. Als ik ‘ns veel tijd heb, zal ik als boetedoening een pelgrimstocht richting Solsbury Hill ondernemen.

Zo waar dat het pijnlijk wordt

Best wel hilarisch, dat geschuimbek van Quickie die pre-electoraal in een kramp schiet en over zijn eigen testoreron struikelt, maar ik had toch liever een iets productievere aanpak verwacht van Strikmans, dan enkel het vaderlijk sussende vingertje richting  kibbelende blauwe en rode clan. Ik dacht dat de rode clan toch de belangen van de werkende mens verdedigde?

Voor wie gaat werken is België de fiscale hel – Opinie – De Morgen.